Grænmetissúpa

Hráefni.

Fimmtudaginn 20.mars er hvorki meira né minna en skírdagur, vorjafndægur og Ostara. Jafndægur er sú stund þegar að þegar að sól er beint yfir miðbaug jarðar og dagurinn er jafnlangur nóttinni. Eftir vordægur tekur daginn að lengja og nóttin, myrkrið og kuldinn hopa undan vorinu sem er á næsta leiti.

Ostara er ein af hátíðum sem fagnað er af þeim sem iðka wicca og paganisma. Ostara dregur nafn sitt af germanskri gyðju Ostara/Eostre og ber hana upp á vorjafndægur. Ostara er vorgyðja og boðar okkur að vorið er framundan og lífið kviknar á ný og losar sig undan áhrifum undirheima. Eins og við þekkjum í kristni þá er eggið eitt af táknunum í kringum Páska en eggið táknar frjósemi, nýtt líf, nýja byrjun og upprisu.

Í gamalli þjóðtrú var viðtekin venja að skilja eftir matargjafir fyrir álfa og aðrar verur og þá gjarnan fæðu tenda árstíðum. Á Imbolic voru álfum færðar mjólkurgjafir, til dæmis ostur eða smjör, á Samhain hnétur eða epli, á Lammas/Lughnasa korntegundir til dæmis nýbakað brauð og á Ostara hunang, heimagerður mjöður eða sætindi. Einnig var sú venja að klæðast nýjum fötum og þá helst í vorlitum eða einhverjum léttum litum.

Ostara er tími til að endurnýja okkur og gera breytingar á því sem við viljum breyta. Gott er að hugleiða líf okkar og sjá hverjir eru kostir okkar og hverju viljum við breyta. Eins er þetta góður tími til að gera áætlun hvernig við viljum ná fram þeim breytingum sem við viljum gera. Skrifa dagbók, gera kort, teikna myndir sem lýsa þeim breytingum sem við viljum ná og hvernig við ætlum að framkvæma þær. Eitt þurfum við hafa að leiðarljósi allan tímann en það er að vera jákvæð/ur í eigin garð, horfa á kosti okkar og hvaða jákvæðu breytingar við viljum gera. Forðast neikvæðni og breyta henni yfir í jákvæðan farveg.

Listagyðjan er síðasta arfmyndin sem Manuela fjallar um. Í fornum evróskum skáldskap er gyðjan gerð að listagyðju, uppsprettu andgiftar skálda og söngvara. Goðsagnirnar hafa tekið breytingum eftir trúarbrögðum og menningarsvæðum. En nokkur megintákn hafa þó haldist óbreytt. Eitt þeirra er hin þríeina gyðja.

Hin þríeina gyðja birtist sem gyðja himins, jarðar og undirheima. Í mynd himingyðju er hún tunglið. Nýtt tungl er gyðjan sem ung stúlka, fullt tungl sem fullþroska gyðja og minnkandi tungl er gyðjan sem hin vísa kona, gamla konan. Jarðgyðjan gaf trjám, gróðri og dýrum líf og réði yfir árstíðunum. Þriðja mynd hennar var gyðja undirheima og þá var hún drottnari fæðingar frjósemi og dauða.

Hin þríeinaða gyðja varð listagyðja og hinar þrjár hliðar hennar mynduðu töfrahring sem hafði að geyma upphaf (fæðingu), framvindu (lífið) og endi (dauðann). Þær sem vilja skoða þessar gyðjur nánar þá talar Manuela um keltnesku gyðjuna Cerridwen semþekkt er í Wales og á Írlandi og Brigid sem dýrkuð var í Brigantic sem náði yfir Bretlandseyjar og hluta Spánar og Frakklands.

Sú arfmynd og áhrif hennar á konur er einna síst spennandi af þeim sem Manuela Dunn Mascetti dregur upp. Hún segir þær konur lifa tvöföldu lifi og vera ástfangnar af sjálfri sér. Hún lokki til sín karlmenn, ekki af ást heldur til að ná valdi yfir þeim og baða sig í aðdáun þeirra. Þær feli kulda sinn á bak við hlýju og umhyggjusemi. Þær konur hafi ekki sterka sjálfsvitun og séu holdgerving nátturulegra eðlishvata

Góðir maskar fyrir venjulega og þurra húð.

Hunangsmaski:

Avacado marið og nokkrum dropum af sítrónusafa blandað saman við.
Borið á andlitið og látið liggja á í 20 mínútur.

Gott að bera hnetuolíu eða olífuolía á andlitið, nudda henni inn í húðina.

Við þurrum hósta er eitt og annað sem má grípa úr skápunum og nota til að slá á þurran hósta.

Þorri og góa http://thorrioggoa.blogspot.com/ er hópur fólks sem strengir þess heit að fara í verslunarbann - frá því þorrinn byrjar og þar til góunni lýkur. Tilgangurinn er að segja markaðsöflunum stríð á hendur, gerast umhverfisvænni, spara peninga og draga úr "hlutaveiki og græðgisvæðingu". Við kaupum mat, hreinlætisvörur, lyf og öryggisvörur. Annað kaupum við NOTAÐ eða fáum á skiptimörkuðum. Netfang hópsins er: thorrioggoa@yahoo.com

Markmið hópsins eru:

Fyrsta arfmyndin sem Manuela fjallar um er Jómfrúin eða Meyjan og þar tekur hún Artemis og Aþenu sem fyrirmyndir. Þetta er unga konan sem er rétt komin af gelgjunni og er að hefja nýtt líf líkamlega og andlega. Hún er full af æskuþrótti og jákvæðri orku og við henni blasir heimur fullur af óendanlegum möguleikum.

Meyjararfmyndin táknar þann hluta af eðli konunnar sem er ósnortinn af kröfum umheimsins og er enn hreinn og óspilltur. Og meyjan lifir í fullkomnu samræmi við eigin sannfæringu og fylgir eðlisávísun sinni í einu og öllu. Meyjarkonan er fordómalaus í lífsviðhorfum sínum.

Hún gefur sig alla í það sem hún tekur sér fyrir hendur og tekur ekki að sér verkefni nema vera viss um að hún geti lokið þeim með sóma. Hún leggur áherslu á sjálfstæði sitt og annara og ekkert er henni eins mikilvægt og frelsi sjálfsins.



Artemis veiðgyðjan er tákn fyrir hinn frjálsa og óháða konuanda, sem sér lífshlaup sitt og framtíð í skýru ljósi. Hún býr yfir næmi og innri visku sem hjálpa henni að taka réttar ákvarðanir.



Aþena er táknræn fyrir kvenlega rökvísi og skarpskyggni og á gott með að nota innsæi sitt og skilning á skynsamlegan og hagnýtan hátt. Hún á gott með að halda ró sinni og hafa skynsemina að leiðarljósi og býr yfir miklum siðferðislegum og andlegum styrk, auk þess að vera skynsöm, úrræðagóð og ákveðin.