Bókin Konan í köflótta stólnum eftir Þórunni Stefánsdóttur er góð lesning fyrir þá sem vilja kynna sér þunglyndi og líðan þeirra sem þjást af þunglyndi. Hún háði harða baráttu við þunglyndi sem leiddi til tilraunar til sjálfsvíg. Eftir sjálfsvígstilraunina var hún send til sálfræðings sem hentaði henni ekki og gerði illt verra. Einn dag gerðist það svo að henni var bent á geðlækni sem hún leitar til og þar með tekur við tíu ára ferðalag hennar til bata á þessum erfiða sjúkdómi.

Hún lýsir því í bókinn að hún sé meðlimur í klúbbi sem flestir vilja sem minnst vita af, enda myndi enginn heilvita maður sækja um inngöngu í hann, eins og hún orðar það sjálf. Klúbburinn hefur verið starfræktur frá því maðurinn hætti að vera api og Þórunn huggar sig, líkt og fleiri sem fá skilduaðild í áskrift, við það að margt stórmennið hefur tekið þátt í starfi hans; Jónas Hallgrímsson, Winston Churchill, Virginia Wolf, Tchaikovsky og Kurt Cobain. Til dæmis kallaði Churchill veikindi sín svarta hundinn en Þórunn, svörtu holuna.

Þórunn hóf ferðina árið 1977 með aðstoð geðlæknis og lyfja og ferðin var svo sannarlega ekki átakalaus eða létt. En bókin er frábærlega vel skrifuð og skemmtileg í leiðinn þó svo að hún lýsi þarna mjög sárri reynslu. Sem félagi í klúbbnum get ég hiklaust mælt með bókinni, jafnt fyrir klúbbfélaga sem og aðstandendur.

Heilbrigði vinnustaða

Á sama hátt og hægt er að tala um að einstaklingar séu heilbrigðir eða óheilbrigðir er hægt að segja að vinnustaðir séu heilbrigðir eða óheilbrigðir. En hvernig má það vera? Hvaða einkenni ber heilbrigður eða óheilbrigður vinnustaður? Hefur sálfræðin einhverju að miðla til að gera óheilbrigða vinnustaði heilbrigða? Leitum svara við þessum spurningum.

Við skulum byrja á því að bera saman mismunandi þætti í starfsemi heilbrigðrar stofnunar annars vegar og óheilbrigðrar hins vegar. Í hinni óheilbrigðu stofnun ræður yfirstjórnin ein hver markmið stofnunarinnar eiga að vera. Markmiðin eru þannig mál fárra manna sem síðan tilkynna undirmönnum ákvarðanir sínar. Markmiðin eru ekki rædd eða leitað ráðgjafar við ákvörðun þeirra. Í heilbrigðri stofnun ríkir meira lýðræði. Markmið eru rædd og reynt er að komast að því í sameiningu hvernig sem bestum árangri verði náð. Enginn einn hópur innan stofnunarinnar skilgreinir markmiðin.

Í óheilbrigðri stofnun liggja vandamálin undir niðri og krauma. Þetta veldur því að hjá starfsfólki safnast upp reiði og gremja. Komi fyrir að sjóði upp úr gerist það óheft og harkalega. Þetta hefur síðan neikvæðar afleiðingar. Áhersla er lögð á að finna blóraböggul og refsa honum í stað þess að leita lausnar á vandamálunum. Þetta leiðir af sér ótta og sektarkennd. Í heilbrigðri stofnun reyna menn að taka á vandanum og ræða mismunandi sjónarmið. Með þessum hætti skapast ekki eins mikil reiði og örvænting innan stofnunarinnar. Þá er mikilvægt fyrir heilbrigði stofnunarinnar að það sem fólk segir verði ekki notað gegn því síðar. Reynt er að deila ábyrgðinni en leggja ekki of mikið á einn.

Í óheilbrigðri stofnun á ákvarðanataka sér stað á toppnum og síðan eru ákvarðanir tilkynntar undirmönnum sem ekkert hafa um málið að segja. Í heilbrigðri stofnun er reynt að dreifa ákvörðunum þannig að þeir starfsmenn sem verkið eiga að vinna eigi hlut að máli.

Í óheilbrigðri stofnun hefur löng og ströng reynsla oft kennt fólki að flíka ekki tilfinningum sínum. Ákveðnar tilfinningar, eins og reiði og árásargirni, eru þó leyfðar en aðrar eru bannfærðar og taldar bera merki um veikleika. Firring fylgir oft í kjölfarið vegna þess að fólk notar svo mikinn tíma til að leika að það týnir sjálfu sér. Samkeppni og öfund blómstra og fólk er á varðbergi, tilbúið að verja sig verði á það ráðist. Í heilbrigðri stofnun er reynt að vinna að því að fólk geti verið opið. Þar er meira svigrúm fyrir litróf tilfinninganna. Reynt er að ræða viðkvæm málefni á þann hátt að það stuðli að trausti og að fólk þori að viðurkenna mistök.

Í óheilbrigðri stofnun er það háð tilviljunum einum hvernig og hvað starfsfólkið lærir. Það er engin stefna um hvernig eigi að deila reynslu og læra af henni. Jafnvel þótt atvinnurekandinn bjóði upp á námskeið er ekkert gert til að starfsmaðurinn geti nýtt sér þekkinguna í vinnunni. Viðhorf starfsmanna einkennast því oft af vonleysi eftir því sem tímar líða. Hugmyndir eins og "þetta skiptir ekki máli" eða "það er alveg sama hvernig ég geri þetta - ég get hvort eð er engu breytt" verða ríkjandi. Þetta dregur mjög úr vilja fólks til að læra eitthvað nýtt. Það dregur einnig úr möguleikum stofnunarinnar til að aðlagast breytingum. Í heilbrigðri stofnun er reynt að skipuleggja vinnuna þannig að fólk þroskist og endurnýi sig í starfi og geti lagt sinn skerf af mörkum í þróun fyrirtækisins. Reynt er að skapa ákjósanlegar aðstæður til að fólk geti vaxið í starfi. Þetta felur oft í sér einhvers konar verðlaun til handa starfsmönnunum.

Stjórnandinn

Í óheilbrigðri stofnun stendur stjórnandinn oft í fylkingarbrjósti þegar um er að ræða að fylgja reglum eftir. Hann lætur sjaldan persónulegt álit í ljós eða tekur tillit til aðstæðna en túlkar ósveigjanlega skriflegar reglur stofnunarinnar. Hann reynir að hafa eins nákvæmt eftirlit með starfsmönnum og mögulegt er. Þá eru oft hin formlegu, áþreifanlegu atriði í brennidepli, eins og hvort starfsmaðurinn stimplar sig alltaf inn á réttum tíma. En síðan fellur það í skuggann sem starfsmaðurinn hefur fyrir stafni eftir að hann er búinn að stimpla sig inn. Þannig gæti starfsmaðurinn stimplað sig inn á réttum tíma í 20 ár og fengið gullúr fyrir, jafnvel þó hann hafi lítið gert þessi 20 ár.

Þessi stjórnandi er varkár þegar fjallað er um breytingar. Hann forðast fyrir alla muni að taka áhættu. Vangaveltur eins og "ég get ekki tekið þessa ábyrgð", "hvað ef illa fer?", "kannski ræð ég ekki við þetta", "þetta getur orðið til þess að ég missi stöðuna" íþyngja honum. Hann heldur í reglur eins og bjarghring og sýnir mikla mótstöðu gegn breytingum. Þá er oft skortur á virðingu stjórnanda fyrir skoðunum undirmanna. Skoðanir þeirra skipta ekki máli ef einhverjar eru. Þetta veldur síðan lágu sjálfsmati og vanmáttugri reiði undirmanna.

Í óheilbrigðri stofnun er borin óttablandin virðing fyrir hinum ósnertanlega, allsráðandi stjórnanda og "lágt settir" starfsmenn þora varla að draga andann þá sjaldan hann birtist. Stjórnandanum er flest leyfilegt í skjóli valds síns. Það getur valdið spillingu þegar svo mikilvægur þáttur í rekstri fyrirtækja hvílir á herðum eins eða fárra manna. Þá er alltaf hætta á að stjórnandinn misnoti vald sitt og láti eigin geðþótta ráða ferðinni, lesi t.d. yfir starfsmanni út af smáatriði þegar hann er í vondu skapi eða hygli einum starfsmanni á meðan öðrum er haldið í ónáð. Staða stjórnandans í óheilbrigðri stofnun er mjög erfið og vandmeðfarin. Það hefur verið talið að allt að fjórðungur stjórnenda eigi við alvarleg sálræn vandamál að stríða sem oft og tíðum koma fram í miklum ótta við að missa andlitið, sýna veikleika eða láta í ljós aðrar tilfinningar en þær sem eru leyfilegar, t.d. reiði og árásargirni.

Í heilbrigðri stofnun er stjórnun öðruvísi farið. Stjórnandinn reynir að skipuleggja starfið þannig að þeir starfsmenn sem vinna það stjórni vinnslunni eins mikið sjálfir og mögulegt er. Reynt er að minnka eftirlitshlutverk stjórnanda. Stjórnandi dreifir verkefnum og valdi meðal starfsmanna. Hann lætur ekki stjórnast af reglum, heldur tekur mið af aðstæðum hverju sinni. Hann lítur á breytingar sem ögrun og er tilbúinn að taka áhættu. Hann reynir að skapa þannig andrúmsloft á vinnustað að starfsmennirnir séu öruggir og þori einnig að taka áhættu. Hann aðhyllist oft hópvinnu og gefur hópnum völdin og ábyrgðina. Hann ber fulla virðingu fyrir skoðunum starfsmanna og reynir að taka tillit til þeirra. Hann reynir í fáum orðum að stuðla að því að hann sjálfur, starfsmenn hans og fyrirtæki blómstri og dafni sem lífræn heild í góðri samvinnu og samverkan með umhverfi sínu.

Starfsmaðurinn

Enginn vafi leikur á skaðsemi þess fyrir heilsu fólks að vinna innan óheilbrigðra stofnana eða fyrirtækja. Eitt þeirra vandamála sem starfsfólk slíkra vinnustaða þarf að horfast í augu við hefur verið nefnt kulnun eða starfsþrot. Kulnun hefur aðallega verið tengd stofnunum sem annast fólk á einhvern hátt, t.d. sjúkrahúsum og skólum. Ef til vill er ástæðan sú að því fylgir tilfinningalegt álag að vinna með hinn mannlega þátt tilverunnar. Þeir sem velja sér slík störf gera það oft af hugsjón. Þeir gera oft óraunhæfar kröfur til sjálfs sín og umhverfið styður þessar óraunhæfu kröfur. Sem dæmi má taka að það getur fylgt því mikið álag að horfa á manneskju þjást og deyja án þess að geta hjálpað. Eða að horfa á nemanda sinn halda út á braut eiturlyfja og glæpa þrátt fyrir mikla vinnu við að reyna að snúa honum frá þeirri braut.

En hvernig líður manneskju sem upplifir kulnun í starfi? Slík manneskja finnur til mikillar andlegrar þreytu, henni finnst hún standa magnþrota gagnvart vinnu sinni. Henni finnst hún tilfinningalaus í vinnunni og samskiptin á vinnustað ópersónuleg. Afköst hennar og árangur í starfi eru minni en efni standa til. Kulnunin getur síðan birst í ýmsum myndum, bæði fyrir manneskjuna sem upplifir hana og fyrir stofnunina eða fyrirtækið. Dæmigerð einkenni kulnunar koma fram í sállíkamlegum einkennum svo sem vöðvabólgu, höfuðverk eða magasári. Starfsmaðurinn notar þá gjarnan lyf til að "lækna" þessi einkenni. Í fyrirtækinu er algengt að starfsfólk hætti eftir skamma viðveru, einnig er algengt að fólk mæti illa til vinnu. Starfsmaðurinn á oft í erfiðleikum með að sinna skjólstæðingum sínum sem veldur óánægju þeirra. Starfsmenn óheilbrigðra vinnustaða greiða sinn toll með andlegri og líkamlegri heilsu sinni. Vinnustaðurinn greiðir sinn toll í lakari afköstum. Allir tapa en enginn græðir, vegna þess að hagsmunir fyrirtækja og starfsmanna fara einatt saman.

Að bæta heilsuna

En þá erum við komin að spurningunni um það hvort sálfræðin hafi eitthvað að leggja af mörkum til að bæta heilsufarið innan fyrirtækja og stofnana. Lítum á dæmið um kulnun. Hvað er þar til ráða? Margar aðferðir eru til sem hægt er að beita til að ráða bót á þeim vanda. Aðferðir sem gætu komið að góðu gagni eru t.d. flæði starfsfólks milli starfa, kerfi til að taka á móti nýju starfsfólki, leiðbeiningar fyrir nýtt starfsfólk, fjölskylduráðgjöf, fjárhagsleg ráðgjöf, aðferðir til að auka ánægju í starfi, þjálfun stjórnenda, skýrari markmið og viðhorfsbreyting sem leggur áherslu á mikilvægi starfsmannsins.

Vænlegt til árangurs væri að stofna vinnuhóp innan fyrirtækisins sem nyti aðstoðar utanaðkomandi ráðgjafa. Vinnuhópurinn hefði það markmið að bæta aðferðir fyrirtækisins til að leysa vandamál og endurnýja sig. Yfirstjórn fyrirtækisins yrði að styðja þetta starf með ráðum og dáð því annars væri það dæmt til að mistakast. Lítum nánar á eina aðferð sálfræðinnar til að leita lausna með hópvinnu í stóru fyrirtæki. Aðferðinni er ætlað að bæta stjórnun. Þarna er um að ræða eins dags fund stjórnenda fyrirtækisins. Stjórnendur byrja á því að skilgreina ástand fyrirtækisins. Í ákveðinni röð eru aðalvandamál þess skilgreind, hverjar séu orsakir þeirra og hvaða aðferðum sé hægt að beita til að vinna bug á þeim. Stjórnendur fyrirtækisins ákveða síðan hvenær eigi að hefja úrbætur. Þetta er í senn fljótleg, einföld og áreiðanleg leið til að átta sig á vanda fyrirtækisins og koma af stað endurbótum.

Mikilvæg skref eru eftirfarandi:

Skref 1. Að skapa gott andrúmsloft (45-50 mín.):

Forstjórinn opnar fundinn með því að gera grein fyrir markmiði fundarins, nauðsyn þess að fólk geti verið opið og að engum verði refsað fyrir það sem hann segir. Ráðgjafinn ræðir einnig um samskipti og lausn vandamála.

Skref 2. Upplýsingaöflun (1 klst.):

Hópnum er skipt niður í smáhópa 7-8 meðlima, helst einum frá hverri deild. Tryggt er að stjórnendur mismunandi deilda lendi ekki í sama hópi. Þau vandamál sem unnið er með eru: Hindranir, slæmar aðferðir, óskýr markmið eða neikvæð viðhorf sem ríkja innan fyrirtækisins. Leitað er svara við því hvernig hægt sé að gera starfsemina árangursríkari og bæta lífið í fyrirtækinu.

Skref 3. Skipst á upplýsingum (1 klst.):

Einn úr hverjum hópi kynnir niðurstöður hópsins fyrir hinum. Vandamálin eru flokkuð í nokkra höfuðflokka með tilliti til hvers eðlis þau eru.

Skref 4. Unnið með forgangsröðun vandamála og skipulagningu hópaðgerða (1 klst.):

Allir fá eintak af þeim vandamálaflokkum sem fram komu í skrefi þrjú. Einstaklingarnir skipta sér í hópa þannig að þeir séu saman sem vinna saman að jafnaði. Yfirmaður hverrar deildar stjórnar vinnunni. Hóparnir vinna að þremur verkefnum. Þeir byrja á að skilgreina þau vandamál og málefni sem tengjast þeirra sviði, forgangsraða vandamálum og ákveða með hvaða aðferðum þeir hyggist vinna bug á þeim. Síðan skilgreina þeir vandamál sem þeim sýnist vera mikilvæg fyrir yfirstjórnina að vinna með. Að lokum ákveða þeir hvernig eigi að kynna árangur fundarins fyrir undirmönnum sínum. Þetta er lokaskrefið fyrir alla aðra en yfirstjórnendur.

Skref 5. Eftirfylgni (1-3 klst.):

Yfirstjórnin skipuleggur hvernig eigi að fylgja aðgerðum eftir. Ákvarðanir yfirstjórnarinnar tilkynnast síðan undirmönnum þeirra.

Skref 6. Yfirlit (2 klst.):

Fjórum til sex vikum seinna hittast allir stjórnendurnir og gera grein fyrir árangri þeirra aðgerða sem samkomulag náðist um á fundinum.

Sú hugmynd sem lögð er til grundvallar hér er í grófum dráttum sú að það þurfi að virkja starfsfólkið til að auka ánægju í starfi og afköst. Það gildismat sem að baki liggur felur í sér virðingu fyrir manneskjunni og þörfum hennar. Það er vegna þarfa manneskjunnar sem fyrirtæki og stofnanir eru til orðnar. Vöxtur og þroski einstaklinganna sem vinna innan fyrirtækisins og vöxtur og þroski fyrirtækisins fara saman. Þess vegna er hagkvæmt að leggja rækt við hinn mannlega þátt í starfseminni. Vinnan og lífið verða innihaldsríkari, starfsemi stofnana ber meiri árangur og verður ánægjulegri séu mannlegar þarfir og tilfinningar viðurkenndar sem hluti af menningarheimi fyrirtækisins. Aukið lýðræði innan fyrirtækja er því talið æskilegt, þar sem starfsmenn geta haft eitthvað til málanna að leggja.

Þuríður Hjálmtýsdóttir, sálfræðingur

Kveikjan að starfsseminni liggur í reynslu þeirra  af sálgæslu, ráðgjöf, leiðsögn og eftirfylgd sem eru að þeirra mati er mikilvæg þegar einstaklingar öðlast styrk og nær betri tökum á lífi sínu.

Þær líta svo á að líf hvers einstaklings hafi mikilvæga sögu að segja og byggjum vinnu sína á þeim grunni.

Hugmyndafræðin:

Hugmyndafræði Heildar byggir á sálgæslufræðunum, aðferðafræði tólf sporanna og fræðikenningum heimspeki-, sálar- og geðlæknisfræða og af því leiðir að þjónusta Heildar byggir á þessum fræðum ásamt þekkingu og innsæi.

Heild stendur fyrir ákveðinni sýn á manneskjuna sem anda, sál og líkama, en jafnframt hluta af stærri heild, svo sem samfélaginu og fjölskyldunni.

Nálgun Heildar byggir á því að leiðbeina einstaklingum inn á lífsvettvang sem veitir honum sem mesta farsæld í lífinu og megin markmiðið er að styðja fólk við að leysa vandamál sín eða verkefni á eigin spýtur og benda á leiðir til lausna og sátta.

Aðferðarfræði Heildar byggir m.a. á 12 reynslusporum AA samtakanna, 16 sporum Charlotte Kasl, sálfræðings og fíkniráðgjafa og fræðum Victor E. Frankl læknis, sálkönnuðar og heimspekings.

Námskeið:

Námskeiðið er byggt með aðferðafræði tólf sporanna að leiðarljósi, auk kenninga úr heimspeki-, sálar- og geðlæknisfræðum og jafnframt eru kynntar aðferðir íhugnanafræðanna.

Áhersla er á að veita einstaklingum verkfæri sem hjálpa þeim til að eignast von og kraft til að finna tilgang, gleði og sátt í lífinu. Námskeiðin kallast: ,,Leiðarsteinar til farsælla og betra lífs" og eru byggð þannig upp, að þau hvetja einstaklinga til að vinna úr erfiðum tilfinningum, áföllum og vanlíðan.

Námskeiðin standa yfir í fjögur skipti, einu sinni í viku og er einkaviðtal innifalið. Æskileg hópastærð er 7 - 9 manns.

Námskeiðið Leiðarsteinar er auglýst á heimasíðunni http://heild.is og Facebooksíðu Heildar http://www.facebook.com/heild.is auk þess sem þau kynna sig sjálf með þátttakendum, sem bera þeim vitni. Fyrsta námskeiðið hófst í janúar 2012 og hafa verið samfellt í gangi síðan.
Verð námskeiðs ásamt einu viðtali er kr. 15.000

Venjulegt viðtal kostar kr. 5.500

Konurnar bakvið fyrirtækið:

Guðrún Kristín Þórsdóttir er fædd 1950, gift, þriggja barna móðir og á tvö barnabörn.Guðrún er sjúkraliði og með B.A. próf í sálarfræði og diploma í hugrænni atferlisfræðnálgun. Hún lauk prófi í djáknafræðum árið 1998 og vígðist til djákna í byrjun árs 1999. Síðan þá hefur hún starfað við djáknaþjónustu.

Guðrún er löggiltur leiðsögumaður enda helsta áhugamál hennar að ferðast hvort sem það er á hestbaki, gangandi eða keyrandi

Kristín Sigríður Garðarsdóttir er fædd 1956, þriggja barna móðir og á tvö barnabörn.Kristín er vímuefnaráðgjafi og hefur starfað sem ráðgjafi og meðferðaraðili í 5 ár. Hún lauk námi í guðfræði og vígðist sem djákni 2007 og hefur unnið að verkefnum tengdum sálgæslu.

Kristín hefur lokið námi sem dáleiðari (clinical hypnotherapist), Dip.Ch.,FaFDT hjá John Sellars (The hypnosis centre International School of Clinical hypnosis) sjá einnig: www.daleidsla.is.

Helstu áhugamál Kristínar eru fjölskyldan, útivist, hestamenska, ljósmyndun og ýmis listsköpun.

Staðsetning og upplýsingar:

Laugavegur 69 , 4 hæð (Kjörgarður)
heild@heild.is
http://heild.is

Og tvö gyðjunámskeið

Örlagagyðjna: Urður, Hel, Ershehkigal og Hecate - Þriðjudag 15.mai kl. 19:00-22:00
Gyðjan í samtímanum - hvaða erindi á hún við okkur? - Fimmtudagur 22.maí kl. 19:00-22:00

Í árþúsundir hafði almættið mynd konu eða goðkynja veru sem á stundum var ímynd kvenlegrar fegurðar, stundum blendingur konu og dýrs, en hún gat líka verið stjarna, tunglið, jörðin eða sjálft svartholið. Líklegt er að gyðjan hafi í hugum fólksins búið yfir öllum þeim eiginleikum sem lífið spannar, skapandi og eyðandi kröftum, blíðu og hörku.  Í þessari örnámskeiðaröð um Gyðjuna leiðir Valgerður okkur inn í heim sem er óháður tíma og rúmi,  í gegnum fróðleik í máli og myndum, umræður, verkefni og hugleiðingar.

Skráning á vanadis@vanadis.is
Námskeiðin eru haldin að Hannesarholti Grundarstíg 10 Reykjavík
 http://www.vanadis.is/

Mig langar að fjalla um áhugaverðar konur og karla og sú fyrsta sem ég langar að benda fólki á er Valgerður H. Bjarnadóttir sem á og rekur fyrirtækið Vanadís. Hún er með MA próf í menningarsögu og femíniskri trúarheimspeki. Hún hefur stúderað goðsagnir út frá gyðjunni og býr yfir miklum fróðleik sem hún deilir til fólks í gengum námskeið sín. Þetta eru afar spennandi og áhugaverð námskeið sem ég hvet sem flesta til að kynna sér.Eftirfarandi upplýsingar um Valgerði eru teknar af síðu hennar http://www.vanadis.is

Sérsvið

Sjálfsstyrking, samskipti og sjálfsþekking; goðsagnir, menningarsaga og femínísk trúarheimspeki; kvenfrelsi og jafnrétti; draumar og draumavinna; sjamanismi

Menntun

Félagsráðgjafi frá Noregi 1980, BA í heildrænum fræðum með áherslu á draumafræði frá CIIS í San Fransiskó 1996, MA í femínískri trúarheimspeki og menningarsögu með áherslu á norræna goðafræði og gyðjutrú frá CIIS 2001.

Styttra nám og námskeið í sálarfræði, leikhúsfræðum, sjamanisma, draumafræðum, tungumálum (enska, norræn tungumál, franska), kennslufræðum, fjölskylduráðgjöf, Jungisma o.fl.

Starfsreynsla

Ráðgjöf einstaklinga og hópa, verkefnisstjórn og stjórnun opinberra stofnana og deilda, rekstur eigin fyrirtækis, kennsla unglinga og fullorðinna, stjórnmál, leiklist, alþjóðasamskipti, félagsstarf, starf með útlendingum á Íslandi, móður- og ömmuhlutverk

Stutt æviágrip

Ég fæddist í þennan heim 24. janúar 1954 á heimili ömmu minnar og afa við Hríseyjargötu á Akureyri. Ólst upp á Akureyri og hef búið þar góðan hluta ævi minnar, með nokkrum hléum þó. Sem barn bjó ég um tíma í Englandi. Eftir stúdentspróf stundaði ég nám í sálarfræði við HÍ í eitt ár og brá mér svo til Frakklands þar sem ég gluggaði í frönsku og leikhúsfræði meðfram ýmsum störfum. Þaðan hélt ég til Noregs. Ég útskrifaðist 1980 sem félagsráðgjafi frá Sosialhögskolen Bærum.

1996 lauk ég BA gráðu í heildrænum fræðum (Integral Studies) frá California Institute of Integral Studies í San Francisco, með áherslu á draumafræði. Síðan stundaði ég MA-nám í femínískri trúarheimspeki (Women's Spirituality) við sama skóla. Þar lagði ég áherslu á að finna tengsl úr íslenska sagnaarfinum við kvenímyndir og trúarminni frá öðrum menningarheimum. Ég lauk náminu 2001 með ritgerðinni Vanadís, Völva, Valkyrja - Images of the Divine from the Memory of an Islandic Woman. Ritgerðin fjallar um leitina að þráðum fornevrópskrar gyðjumenningar, sem hafa lifað og lifa enn í íslenskri menningu.

Um tíma stundaði ég nám í nútímasjamanisma hjá Lynn V. Andrews, Carlos Castaneda og fleirum í Ameríkunni og bætti síðar við þá þekkingu mína hjá Caitlín Matthews í Englandi, en Caitlín hefur í samstarfi við eiginmann sinn John Matthews sérhæft sig í keltneskum fræðum, þ.á.m. sjamanisma. 

Ég starfaði á Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri að loknu náminu í félagsráðgjöf. Stýrði svo íslenska hluta norræna jafnréttisverkefnisins Brjótum múrana frá 1985-1990. Kenndi eitt ár við Gagnfræðaskóla Akureyrar og var svo fyrsti jafnréttis- og fræðslufulltrúi Akureyrar til 1995. Þá brá ég mér til San Fransiskó í nám og bjó þar í rúm tvö ár. Eftir námið í San Fransiskó stýrði ég Menntasmiðjunni um skeið og síðan Jafnréttisstofu til ársins 2003.  

Ég hef um áratuga skeið starfað að málefnum kvenna og jafnrétti kynjanna á ýmsum vettvangi. Í því sambandi hef ég lagt áherslu á að þróa óhefðbundnar aðferðir í fullorðinsfræðslu, með sérstakri áherslu á námsnálgun kvenna og sjálfsstyrkingu. Í samvinnu við vinkonu mína Karólínu Stefánsdóttur var námskeiðið Lífsvefurinn spunnið, ofið og haldið fyrir konur um allt land og víðar. Menntasmiðju kvenna stofnaði ég í starfi mínu sem jafnréttis- og fræðslufulltrúi Akureyrar 1994 og hef þróað áfram ásamt fleiri góðum konum. Ég hef verið virk í kvennahreyfingunni og stjórnmálum, tók m.a. þátt í stofnun Jafnréttishreyfingarinnar á Akureyri, Kvennaframboðsins á Akureyri og Kvennalistans og hef tvívegis setið í bæjarstjórn Akureyrar, fyrst fyrir Kvennaframboðið og síðar fyrir Vinstrihreyfinguna grænt framboð.

Síðustu ár hef ég verið með eigin rekstur undir heitinu Vanadís. Þú getur fræðst nánar um  verkefnið Vanadís - rætur okkar, draumar og auður, á þessari heimasíðu. 2006 tók ég einnig þátt í að koma á fót tveimur félögum, sem eru nú ríkur hluti lífs míns, Mardöll - félag um menningararf kvenna og Félag sjálfstætt starfandi fræðimanna á Norðurlandi eða AkureyrarAkademían. Þriðja félagið sem ég starfa fyrir er Félag um menntasmiðjur.

Síðustu ár hef ég verið með aðstöðu í húsnæði Akademíunnar, gamla Húsmæðraskólanum við Þórunnarstræti. Þar hef ég skrifað, veitt ráðgjöf, haldið námskeið o.fl. Um þessar mundir (haustið 2011) er ég að flytja mig um set til höfuðborgarinnar, þar sem ég þróa reksturinn áfram, með námskeiðum, fyrirlestrum, ráðgjöf og hópavinnu.

Tekið af síðu Valgerðar www.vanadis.is 

Frískandi sprey

• 6 dropar bergamot ilmkjarnaolía 
• 1 dropar eucalyptus ilmkjarnaolía 
• 2 dropar lemon ilmkjarnaolía 

Sprey þar sem eru gæludýr

• 6 dropar cedarwood ilmkjarnaolía
• 3 dropar tea tree ilmkjarnaolía 

Ilmandi kryddsprey

• 6 dropar cinnamon ilmkjarnaolía 
• 3 dropar clove ilmkjarnaolía

Appelsínuilmur

• 5 dropar orange ilmkjarnaolía 
• 2 dropar cinnamon ilmkjarnaolía

Upplífgandi sprey

• 4 dropar chamomile ilmkjarnaolía
• 3 dropar orange ilmkjarnaolía
• 2 dropar ylang ylang ilmkjarnaolía

Róandi sprey/stresslosandi sprey

• 4 dropar lavender ilmkjarnaolía
• 3 dropar rose ilmkjarnaolía
• 2 dropar clary sage ilmkjarnaolía

Róandi sprey - gott fyrir svefn

• 4 dropar lavender ilmkjarnaolía
• 3 dropar chamomile ilmkjarnaolía

Einhverri af ofantalinni ilmblöndu blandað út í 250 ml af vatni í spreybrúsa. Hrist vel saman og notað eftir þörfum.

Harpa var fyrsti mánuður sumars og líklega ársins. Harpa hófst með sumardeginum fyrsta. Nafnið Harpa er ekki mjög gamalt, e.t.v. frá 17. öld, og uppruni þess óljós en tengist kannski vorhörkum, herpingi. Í Snorra-Eddu er mánuðurinn kallaður gaukmánuður og sáðtíð. Í rómantík 19. aldar fékk Hörpu-nafnið á sig rómantískan blæ og jafnvel talið nafn dóttur Þorra og Góu sem þá var líka farið að tala um sem hjón.

Sumardagurinn fyrsti er einhver elsti hátíðisdagur þjóðarinnar . Hann er nefndur í Íslendingasögum og elstu lögbókum landsins. Sumargjafir eru þekktar allt frá 16. öld og þær því miklu eldri en jólagjafir.

Krossmessa á vori er 3. maí. Hún var haldin til minningar um að talið var að þá hefði kross Krists fundist árið 320. Eitthvað mun það þó vera málum blandið. Engu að síður naut dagurinn mikillar virðingar innan kirkjunnar. (Sjá nánar í bókinni Saga daganna, bls. 53-61).

Skerpla var annar mánuður sumars og hófst á laugardegi í 5. viku sumars (19.-25. maí). Nafnskýring er óljós en hugsanlega er vísað til þess að á þessum árstíma er gróður skammt á veg kominn. Í Snorra-Eddu er þessi mánuður kallaður eggtíð og stekktíð .

Sólmánuður var þriðji mánuður sumars og hófst mánudaginn í 9. viku sumars (18.-24. júní). Heitið sólmánuður skýrir sig sjálft. Í Snorra-Eddu er þessi mánuður einnig nefndur selmánuður .

Heyannir var fjórði mánuður sumars og hófst með miðsumri (23.-29. júlí). Heitið heyannir vísar til mikils annatíma í sveitum. Mánuðurinn sjálfur, eða nokkur hluti hans, mun einnig hafa borið nafnið miðsumar .

Tvímánuður var fimmti mánuður sumars og hófst þriðjudaginn í 18. viku sumars (22.-28. ágúst). Nafnið vísar hugsanlega til þess að við upphaf hans voru tveir mánuðir eftir af sumri. Í Snorra-Eddu er þessi mánuður líka nefndur kornskurðarmánuður .

Haustmánuður var síðasti mánuður sumars. Haustmánuður hófst (oftast) á fimmtudegi í 23. viku sumars (21.-27. september).

Gormánuður var fyrsti mánuður vetrar. Gormánuður hófst fyrsta vetrardag . Nafnið mun vísa til sláturtíðar en gor þýðir hálfmelt fæða í innyflum dýra, einkum hjá grasbítum.

Fyrsti vetrardagur var á laugardegi sem nú fellur á milli 21. og 27. október. Sumardagurinn fyrsti var alltaf á fimmtudegi svo að sumarvikum lauk á miðvikudegi. Dagarnir frá síðustu viku sumars og fram að fyrsta vetrardegi, þ.e. fimmtudagurinn og föstudagurinn, voru kallaðir veturnætur. Veturnætur og fyrsti vetrardagur voru samkomu- og veislutími til forna hjá norrænum mönnum enda heppilegur sem slíkur því að þá var til gnótt matar og drykkjar eftir uppskeru haustsins og sláturtíð. Í fornsögum er víða minnst á veislur og brúðkaup á þessum tíma. Kirkjan um hafa amast við þessum hátíðum og því lögðust þær af eða færðust yfir á allraheilagramessu , 1. nóvember, sem var hátíðisdagur kirkjunnar.

Ýlir var annar mánuður vetrar. Hann hófst með mánudegi í 5. viku vetrar (20.-26. nóvember). Nafnið trúlega skylt orðinu jól. Í Snorra-Eddu er þessi mánuður kallaður frermánuður .

Mörsugur var þriðji mánuður vetrar. Mörsugur hefst með miðvikudegi í 9. viku vetrar (20.-26. desember). Hvað nafnið mörsugur þýðir er ekki vitað. Þessi mánuður var einnig kallaður jólmánuður . Í Snorra-Eddu er hann kallaður hrútmánuður, enda var þá hrútum hleypt til ánna .

Þorri var fjórði mánuður vetrar, miðsvetrarmánuður. Þorri hefst með föstudegi í 13. viku vetrar (19-25. janúar). Ekki er nákvæmlega vitað hvað nafnið merkir. Oftast er það þó tengt sögninni að þverra eða að minnka eða talið skylt lýsingarorðinu þurr. Einnig hefur verið nefnt að það gæti verið gælunafn Ása-Þórs. Þorri var persónugerður sem vetrarvættur á miðöldum. Fyrsti dagur þorra var tileinkaður húsbændum og síðar var farið að kalla hann bóndadag . Líklega eru þorrablót ævagömul hefð sem hefur verið endurvakin á síðustu áratugum.

Öskudagur. Af þeim bræðrum bolludegi, sprengidegi og öskudegi er sá síðastnefndi langelstur. Heiti hans er þekkt allt frá 14. öld en flengingar og bolluát munu ekki hafa borist til landsins fyrr en með erlendum bökurum seint á 19. öld. Á öskudag reyndu konur að láta karla bera ösku en karlar að fá konur til að bera steina. Til að svo mætti verða saumaði fólk litla poka sem konur setti ösku í en karlar steina og reyndu svo að hengja pokana á hitt kynið svo að lítið bæri á. Þetta er mjög gamall siður á Íslandi en þekkist ekki í öðrum löndum.

Góa (áður gói ) var fimmti mánuður vetrar. Góa hófst með sunnudegi í 18. viku vetrar (18.-24. febrúar). Ekki er nákvæmlega vitað um uppruna þessa heitis. Góa var líka vetrarvættur sem skyldi fagna, rétt eins og þorra, og var fagnaðurinn tileinkaður húsfreyjum. Í fornum sögnum var góa talin dóttir þorra en síðar talið að hún væri eiginkona hans.

Einmánuður var síðasti mánuður vetrar. Einmánuður hófst á þriðjudegi í 22. viku vetrar (20.-26. mars). Ekki er vitað hvað heitið einmánuður merkir en kannski vísar nafnið til þess að mánuðurinn er síðastur vetrarmánaða, aðeins einn mánuður eftir af vetri.

Five steps to spiritual growth: practicing centering prayer

Fr. Carl Arico er þekktur fyrir að vera greinargóður og glettinn fræðari. Frá 1960 hefur hann þjónað sem sóknarprestur og menntaskólakennari, sinnt hjóna- og fjölskylduráðgjöf og ritað um lifandi og virka prestsþjónustu í samtíðinni. Frá 1987 hefur hann verið einn helsti frumkvöðull og stjórnandi hreyfingarinnar Contemplative Outreach. Á liðnum árum hafa þau fr. Thomas Keating, fr. William Meninger og Pat Johnson komið hingað og  m.a. leitt kyrrðardaga í Skálholti en þau eru ásamt fr. Carl Arico stofnendur

Þriðjudaginn 10. apríl kl. 19:30 í Neskirkju
faðir Carl Arico kynnir Centering Prayer í Neskirkju. Hægt að kaupa máltíð frá 18:30

Miðvikudag 11.apríl í Háskóla Íslands
Fyrirlestur í Háskóla Íslands um þrá í samtíð eftir andlegri næringu (Hunger for spirituality in the modern world). Þar fjallar fr. Arico um staðhæfingu fr. Tomasar Keatings "að þráin eftir hamingju og djúpri lífsfyllingu sé glöggt tákn og vitnisburður um  veru Guðs og nánd".

http://kirkjan.is/2012/03/kristin-ihugunarbaenaadferd-kynnt/

Kyrrðardagar í Skálholti - Biblíuleg íhugun 12.-15. apríl 2012

Þessa daga verður boðið upp á leiðsögn í hinni kristnu íhugunarbæn Centering Prayer með sérstakri áherslu á biblíulega íhugun (Lectio divina). Fr. Carl Arico frá Bandaríkjunum mun leiða okkur inn í þessa fornu hefð sem var hluti af trúrækni kristins fólks allar götur frá eyðimerkurfeðrum og -mæðrum á fyrstu öldum kristni. Fr. Carl Arico er einn af stofnendum Contemplative Outreach Ltd. og nánasti samstarfsmaður Thomasar Keatings (sjá heimasíðu samtakanna: www.contemplativeoutreach.org). Hann er höfundur bókanna "Living Our Priesthood Today" og "Taste of Silence".

http://www.skalholt.is/2011/08/20/bibliuleg-ihugun/